Srebrna lania z visby

Author:PILIPIUK ANDRZEJ [PILIPIUK ANDRZEJ]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Publisher: Nieznany
Published: 2010-12-03T17:16:22.743000+00:00

–Poniekad. Umiem przeprowadzic tylko najprostsze zabiegi – wyjasnilem. Nie rozumialem, do czego dazyl.

–Czasem choroba ukryje sie gleboko w ciele i stamtad podstepnie atakuje reszte organizmu – powiedzial. – Widywales zapewne rany na rekach i nogach, ktore nie poddaja sie zwyklym zabiegom. Jedynym wyjsciem jest wowczas amputacja.

–Do czego zmierzasz, panie?

–Moj przyjaciel i krewniak Marius Kowalik pozada wiedzy, ktora moglaby uchronic miasta Hanzy przed zaglada. Przed niebezpieczenstwem, ktore, choc realne, nie jest przez nas do konca poznane. Ktorego zrodla nie znamy, ale jego nature poznajemy po owocach…

–Co wam zagraza?

–Wszystkie niebezpieczenstwa przewidziec mozna i choc czesciowo im przeciwdzialac. Ale jest jedno, ktorego nie sposob ni przewidziec, ni przemoc. Lasica – uslyszalem za soba po polsku.

Wydaje mi sie, ze musial dac jakis znak, albo moze mieli mnie obezwladnic, gdy wypowie to slowo. Sadko zlapal za nogawki, Borys stalowym chwytem owlosionych lap unieruchomil mi ramiona. Szarpnalem sie, ale rownie dobrze moglbym probowac silowac sie z niedzwiedziem. Sekunde pozniej lezalem na pokladzie. Teraz dopiero spostrzeglem, ze Marius stoi opodal z szabla w rece, a chlopak okretowy mierzy do mnie z muszkietu.

Reszta zalogi, do tej pory pozornie bez celu snujaca sie po pokladzie, otaczala nas polkolem. Wszyscy byli uzbrojeni. W krystalicznie czystym powietrzu widzialem smuzke dymu unoszaca sie nad zamkiem lontowym.

–Czym wam zawinilem?!

Bylem bardziej zaskoczony niz przestraszony.

Borys i Sadko skonczyli wlasnie mnie wiazac. Robili to bez slowa, szybko i fachowo, idealnie ze soba wspolpracujac.

–Pora porozmawiac szczerze i otwarcie – odezwal sie po polsku doradca kupca. – O tym, kim, panie, jestescie… I o tym, kogo tak nieudolnie probujecie udawac.

–Nikogo nie udaje! Nie macie prawa mnie wiezic!

Moje protesty nie wzbudzily ich wiekszego zainteresowania. Wszystko, co robili, bylo wczesniej przemyslane i zaplanowane. Wszelkie decyzje podjeli zawczasu.

–Tu go chcesz oprawiac? – zapytal kapitan Mariusa.

Oprawiac?! O, do diaska…

–A czemu nie? – Spojrzenie tego czlowieka doprowadzalo mnie do szalu. – Niech sie choc przed smiercia pieknym widokiem twej ojczystej ziemi nacieszy…

Rozciagneli mnie na drewnianej lawie i przypetali dodatkowymi rzemieniami. Widac bylo, ze maja cholerna wprawe w tej milej robocie. Ktos przeslonil mi slonce.

–Ociec – rzucil Sadko po rosyjsku – rade ci dam. Wyznaj wszystko od razu i szczerze, jak na swietej spowiedzi. Bo prawdy i tak docieczem, a po co ma bolec?

–Yyyy… – wykrztusilem.

–A bolalo bedzie naprawde – uzupelnil Borys. – Bedziesz sie tu wil i miotal, az wreszcie w mece ducha oddasz. I po co ci to?

–Bracia – odezwal sie Kowalik – nim rozpoczniemy nasza krwawa robote, pomodlmy sie o odpuszczenie grzechow, ktore popelnimy, zadajac meki temu czlowiekowi.

Poczulem, ze w zoladku rosnie mi wielka lodowa bryla. Milczacy Islandczyk postawil na pokladzie stolik i zaczal odwijac ze szmatek mlotki, przecinaki, kleszcze, cegi i pily. Chlopak okretowy przyniosl z kuchni druciany koszyk z zarzacymi sie weglami. Wetknal pomiedzy nie jedna pare szczypiec. Przelknalem nerwowo sline.

–No to z boza pomoca. – Borys zaczal dmuchac w wegle.

Zachcialo mi sie plakac. Po jaka cholere wsiadalem na ten wrak? Po co rwalem sie tak do tego Bergen?

–Kim wasc jestes? – Moj krajan wyciagnal z sakwy przy pasie arkusz szarego papieru.

Ide o zaklad, ze mial tam cala liste "spontanicznych pytan".

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.